review คอร์สเรียนรู้ตัวเอง ผ่านฐานร่างกาย

ใครๆ ก็รู้ว่ากายกับใจนั้นประสานกัน แต่โดยทั่วไป เราจะตระหนักถึงเรื่องนี้ก็ต่อเมื่อเราเผชิญกับความทุกข์หรือปัญหาอย่างหนักหน่วงเท่านั้น ในยามที่ชีวิตเป็นปกติสุข เรื่องนี้อาจจะเป็นเพียงคำพูดลอย ฟังดูดีเท่านั้นเอง

ในยามที่เราต้องเผชิญหน้ากับปัญหา เรามักจะมีอาการอยู่ 2 แบบคือ "เกร็ง" และ "นัวเนีย" ที่เกร็งเพราะเกิดความกลัว กลัวที่จะล้มหงายท้อง หรือต้องเจ็บต้องปวด นัวเนียเพราะกังวล ลังเล ไม่แน่ใจ ซึ่งก็เป็นอาการกลัวอีกแบบหนึ่งที่ทำให้เราเหนื่อยโดยไม่จำเป็น ทำให้เราต้องเคลื่อนไหว ปัดป้อง หลบหลีกมากเกินไป เพราะกังวลว่าจะถูกผลักให้ล้มลง

อ.ธีรวัฒน์ เชื้อเชิญพวกเรามาลิ้มลองการเข้าใจตัวเองผ่านฐานร่างกาย เราอาศัยสรีระของเราเป็นเครื่องมือชี้วัดสภาวะจิตของเรา ในเสี้ยววินาทีที่เรากระฉอก หรืออยู่ในสภาวะสะเทิน ที่เหมือนการยืนอยู่บนขอบจาน เป็นเสี้ยววินาทีที่จะทำให้เราได้เรียนรู้

การทุยโส่ว หรือการผลักมือกัน ไม่ใช่การต่อสู้กัน แต่เป็นการช่วยกันทำให้อีกฝ่ายได้เห็นจุดอ่อน ได้เผชิญความกลัว ความพรั่นพรึงกับสภาวะสะเทินของจิตใจ ทำให้เราได้เรียนรู้วิธีการรับมือกับสภาวะสะเทิน และเปลี่ยนจากสภาวะ สะเทิน เป็น เสถียร เราทำได้อย่างไร สิ่งนี้อธิบายได้ยาก แต่เราเข้าใจได้ ผ่านสริระของเราเอง

แต่การทุยโส่ว เราใช้กัลยาณมิตรที่ช่วยสอดมือสอดมือ และทำให้เราได้เรียนรู้สภาวะจิตของเรา ต่างฝ่ายต่างพยายามช่วยให้อีกฝ่ายเข้าไปสู่สภาวะสะเทิน และเรียนรู้ที่จะปรับสมดุลให้ได้

หลายคนที่มาร่วมกันในครั้งนี้ สะท้อนว่า มันคล้ายกับการฝึกฝนจิตใจ ฝึกวิปัสสนากรรมฐาน ที่เราเริ่มต้นด้วยการทำให้กายนิ่ง ส่งผลให้จิตของเรานิ่ง และค้นพบปมทุกข์ หรือปัญหาคาใจที่ฝังลึกอยู่ใต้จิตสำนึก แต่การฝึกวิปัสสนากรรมฐานนั้น จำเป็นที่จะต้องมีวิปัสสนาจารย์ที่เชี่ยวชาญมาคอยช่วยชี้แนะ ช่วยสอบอารมณ์ สะท้อนสภาวะจิตของเรา เพื่อให้เรามีความก้าวหน้าในการปฏิบัติธรรม

แต่การทุยโส่ว เราใช้กัลยาณมิตรที่ช่วยในการสอดมือ และทำให้เราได้เรียนรู้สภาวะจิตของเรา ต่างฝ่ายต่างพยายามช่วยให้อีกฝ่ายเข้าไปสู่สภาวะสะเทิน และเรียนรู้ที่จะปรับสมดุลให้ได้ ซึ่งในไทเก๊กจะมีเครื่องมือคือการจัดท่าทาง หรือจัดสรีระของเราให้เหมาะสมกับการรับแรง ซึ่งมีรายละเอียดยิบย่อยมากมาย ถ้าจะให้อธิบายก็คงขี้เกียจ และอาจจะงงกันไปใหญ่ ไม่เชื่อลองถมผู้เข้าร่วมครั้งนี้กันดูได้เลย มันเป็นเรื่องที่ต้องมาพบเจอและแลกเปลี่ยนกันจริงๆ

บรรยากาศของคอร์สนี้ เป็นแบบที่เราต่างฝ่าย ต่างแลกเปลี่ยน แต่างก็ได้เรียนรู้ร่วมกัน ประสานลมหายใจเข้าด้วยกันเป็นหนึ่งเดียว ไม่แบ่งเขาแบ่งเรา มันมีแต่เรื่องของแรงและความสมดุลภายในตัวเราเท่านั้น

ในชีวิตประจำวันของเรา เราต้องพบเจอกับเรื่องราวมากมายที่เข้ามากระทบกระทั่ง หากเรามีการเตรียมพร้อมโดยการฝึกฝนตัวเองอย่างสม่ำเสมอ เรียนรู้ที่จะสร้างความสมดุลในตัวเอง รู้สภาวะตัวเอง และจัดการกับแรงที่เข้ามากระทบกระทั่งกับเรา ด้วยความอ่อนโยน เชื่อว่าทั้งตัวเรา และโลกสมควรอยู่อย่างเป็นปกติได้มากขึ้นพอสมควรเลยทีเดียว เอ้า..! ยกมือทั้งสองข้างขึ้นมาพร้อมกับหายใจเข้าไปสู่ท้องน้อย หายใจออกค่อยๆ เอามือลงและทิ้งทุกอย่างที่อ่านผ่านมาออกไปจากตัวให้หมด อย่าได้จดจำยึดถือ แต่ให้สิ่งที่ได้เรียนรู้มันซึมซับอยู่ในกายของเรา

คอร์สนี้ เราอาจให้ชื่อว่า body dialog ก็ดูเท่ห์ดีเหมือนกัน คุยๆ กันไว้ว่าจะจัดอีกครั้งประมาณเดือนกุมภาพันธ์ปี 54 นะจ๊ะ

--- 9 ม.ค.54 เพิ่งไปพบเจอรูปงานนี้ใน Facebook ของโม่ เลยเอามาโพสต์แบ่งปันดูด้วย ขอบคุณโม่มากที่ถ่ายมา ---