เมื่อลูกร้อง บางทีพ่อบ่นว่ารำคาญใจจริง แล้วก็ย้ายไปนอนเสียในห้องอื่น แต่แม่จะอุ้มลูกขึ้นกอดไว้กับอก ปลอบและให้กินนม แม่จะไม่หลับจนกว่าลูกจะหลับไปก่อนและแม่จะตื่นพร้อมกับลูกทุกครั้ง ความง่วงจะหายไปหมดเมื่อได้ยินเสียงลูกร้องไห้อีก และถ้าพ่อต้องตื่นขึ้นมาในเวลานั้น แม่ก็อาจจะพลอยถูกดุ ว่าทำไมไม่จัดการให้ลูกหยุดร้องไห้เล่า พ่อจะบ่นต่อไปว่า เสียงลูกร้องทำให้พ่อนอนไม่สบาย หลับไม่เต็มตื่นและพรุ่งนี้พ่อก็จะต้องไปทำงาน

แต่แม่จะอุ้มลูกขึ้นมา กอดไว้กับอก ปลอบและให้กินนม จนกว่าลูกจะนอนหลับไป

พ่อบอกว่าต้องหลับให้เต็มตื่น เพราะรุ่งขึ้นจะต้องไปทำงาน และเมื่อพ่อตื่นนั้น อาหารเช้าได้เตรียมไว้พร้อมแล้ว และอาหารนั้นแม่เป็นคนทำ
ท่านผู้เดียวกันนี้ เมื่อยังเป็นเด็ก ต้องรับใช้แม่ ต้องดูแลเลี้ยงน้อง ต้องคอยห้ามน้องไม่ให้ส่งเสียงอึกทึก เพราะพี่ชายของหล่อนกำลังนอนอยู่ และพี่ชายจะต้องได้นอนให้เต็มตื่น เพราะพรุ่งนี้จะต้องไปโรงเรียน

ดูทีวี? ชอปปิ้ง? กินฟาสต์ฟู้ด ดูจะกลายเป็นกิจกรรมพื้นฐานในชีวิตประจำวันของสังคมคนเมืองหลวงในปัจจุบันที่ขาดไม่ได้ไปเสียแล้ว? ความวุ่นวายเร่งรีบ และการแข่งขันอันแสนเคร่งเครียดไม่เคยอนุญาตให้เราได้นิ่งคิด ทบทวนถึงพฤติกรรมทั้งหลายในชีวิตของเรา? เรายังคงถูกโฆษณาและรายการต่างๆในทีวี ตอกย้ำว่าเรายังไม่ดีพอ? เรายังเชื่อว่าการชอปปิ้งคือความสุข การซื้อจะช่วยเติมเต็มให้ชีวิตเราดีขึ้น? และเรายังพอใจบริโภคอาหารขยะอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน เพราะมันคือความสะดวกรวดเร็ว ที่ชีวิตของเราทุกคนต่างเสพติด? โดยไม่รู้สึกว่า สิ่งเหล่านี้ได้พาเราห่างเหินจาก ?คุณค่า? ที่แท้จริงในตัวเรามากแค่ไหน