Home

ค่ายน้ำท่วม ๒

ค่ายอาสาฟื้นฟูผู้ประสบภัยน้ำท่วมครั้งที่สอง วันที่ 9 – 12 มิ.ย. 54 เปลี่ยนสถานที่จากเดิมที่วางไว้ที่ คลองกลาย อ.นบพิตำ จ.นครศรีธรรมราช มาเป็นที่ หมู่10 ต.เทพพระราช อ.สิชล จ.นครศรีธรรมราชแทน เนื่องจากทางพื้นที่ที่วางไว้ ช่างลาพักเหนื่อย… พวกเราเลยไปจัดค่ายกันอีกฝากหนึ่งของภูเขา ซึ่งที่พื้นที่นี้ประสบภัยทั้งน้ำท่วม และน้ำป่าไหลหลาก เพราะบริเวณหมู่บ้านตั้งอยู่ที่ราบลุ่ม ระหว่างเชิงเขาทั้งสองด้าน เมื่อฝนที่ตกอย่างไม่ขาดสายตั้งแต่วันที่ 17 เมษายน ถึงวันที่ 30 เมษายนที่ผ่านมา ผืนดินบนเชิงเขาไม่สามารถรับน้ำฝนอีกได้ ก็เกิดถล่มมา ชาวบ้านที่นั่นเล่าว่า “น้ำป่าไหลมาในวันที่ 30 เม.ย. เวลา 13.00 น. ทุกคนต่างวิ่งหนีขึ้นที่สูง เพราะน้ำไหลมาอย่างกับสึนามิทีเดียว สูงขนาดต้นมะพร้าว ต้นปาล์มได้”

• 0
• Read more

สัปดาห์ปิดจอล้างพิษของหมวย

วันที่ 18 เมษายน 2554 วันแรกของโครงการรู้สึกเฉยๆมาก เพราะลืมไปเลยว่าต้องเข้าร่วมโครงการปิดจอ วันจันทร์คนทำงานอย่างเราก็รีบตื่นเพื่อมาทำงานให้ทัน 9 โมงเช้า การเดินทางแสนไกลข้ามจังหวัด จากยะลาสู่ปัตตานุกอย่างเป็นไปตามที่เคยเป็นไปเหมือนเดิม มาถึงสำนักงานก็ เปิดปะตู เปิดคอม เปิด G-mail เปิดFacebook    ตามลำดับ เมื่อกล่องจดหมายเปิดมาตกใจมากๆเมื่อมี E-mailจากทีมงานโครงการปิดจอส่งมาบอกสารอะไรบางอย่างให้เราหยุดคิดว่าเริ่มแล้ว โครงการปิดจอ คิดได้รีบปิดหน้าต่าง Facebook  ทันที ตอนแรกคิดเสมอว่าเราคงร่วมกิจกรรมนี้ด้วยไม่ได้แล้ว แต่เมื่อใจเรายังต้องการทดสอบ เราต้องร่วมต่อไป (ทำใจยากมาก)

• 0
• Read more

ในช่วงที่ได้เฝ้าสังเกตตัวเองในการกลั่นกรองรับรู้ข้อมูลทาง FB. ฉันเห็นพฤติกรรมของเพื่อนหลายคน ที่นำเอาพฤติกรรมประจำวันมา Post ใน FB ตัวเอง เช่น “ง่วง”, “กินข้าวอยู่ที่….????…” หรือคำอะไรอีกหลายอย่าง …

• 2
• Read more

ทีวีกับชีวิต

จาการที่ได้เข้าไปร่วมงานเสวนาเกี่ยวกับเรื่องปิดทีวีเปิดชีวิต ทำให้คิดว่ามันเป็นเรื่องที่ท้าทายกับชีวิตมากก เพราะว่าการที่เราจะหยุดการดูทีวีได้นั้นเป็นสิ่งที่ท้าทายความสามารถมาก เพราะการดูทีวีเป็นที่อยู่คู่กับชีวิตมาตลอดเวลา เราคิดว่าถ้าไม่ดูทีวีแล้ววันวันนึงเราจะทำอะไรแต่จิงๆ แล้วถ้าเราไม่ดูทีวีเราก็สามารถมีกิจกรรมอย่างอื่นที่ทำอีกมากมาย

• Off
• Read more

อะไรนะ ปิดจอ

วันนี้ดิฉันได้เข้ารับฟังสัมมนาเกี่ยวกับ “ปิดจอดิจิตอล”  แต่ดิฉันก็ยังไม่เข้าใจหรอกว่ามันคืออะไร  แต่พอได้อ่านเอกสารที่แจกอยู่หน้างาน  ดิฉันก็เริ่มจะเข้าใจว่า  “ปิดจอดิจิตอล”  มันคืออะไร แต่ดิฉันก็ยังสงสัยว่ามันจะทำได้จริงหรอ  แค่ไม่ได้เข้าอินเตอร์เน็ต  หรือว่าดูทีวี  สักหนึ่งวันก็ใจจะขาดแล้ว  พอเมื่อดิฉันได้ฟังการสัมมนาแล้ว  มันก็ทำให้ดิฉันได้ข้อคิดและแนวทางอะไรหลายอย่างว่า  การปิดจอนั้นไม่ใช่ว่าเราจะตัดขาดจากโลกการสื่อสารดิจิตอลเลย

• Off
• Read more

ปิดจอได้แล้วกู!

จากที่ได้อ่านNote ของพี่เกต ทำให้กลับมามองตัวเอง ว่า “เออ นี่เราติดเฟสบุ๊ค ใช่ไหม?” คำตอบคือ “ใช่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ” เมื่อก่อนห้องนอนเราไม่มีอินเตอร์เน็ต เราก็รู้สึกว่าทำไมลำบากจัง อยากมีอินเตอร์เน็ตที่ห้อง เวลาจะใช้ก็ต้องเอาคอมไปต่อสายเน็ตในห้องพี่ แต่เมื่อเดือนก่อน บังเอิญค้นพบว่า ข้างบ้าน(สักบ้าน) ปล่อยwireless แล้วไม่ได้ใส่พาสเวิร์ด เลยเสร็จโจร หลังจากนั้นมาก็มีเน็ตให้ใช้ แล้วก็รู้สึกดี มีอำนาจในการเข้าถึงข้อมูลข่าวสาร ได้คุยกับเพื่อน ได้ฟังเพลงที่อยากฟัง หาคอร์ดเพลง ดู how to นั่นนี่ จนช่วงนี้มีเรื่องให้ฉุกคิดอยู่หลายๆเรื่อง

• Off
• Read more

ปิดจอสักทีซิเว้ย!!!!! | บันทึกก่อนปิดจอ Facebook ชั่วคราว

บันทึกก่อนปิดจอ Facebook ชั่วคราว วันนี้รู้สึกล้นเหลือ มากมาย นั่งคุยกับปุ๊กกี้เรื่องความบ้าระห่ำ “ในการตกหลุม รักลมๆ แล้งๆ” ของตัวเอง จริงๆ แล้วมันไม่ได้เริ่มจากเรื่องรักๆ รกๆ นี้หรอกนะ แต่มันไหลมาเรื่อยๆ จากการคุยเรื่องการงาน คนนั้นคนนี้ ความโกรธ ความเกลียด การไม่ให้อภัย จนมาตกถึงเรื่องของฉันที่ยังคงตกหลุมรักผู้ชายคนนึงมาตลอดสองปี ซึ่งมันบ้าบอมาก ไม่กล้าบอก กลัวผิดหวัง ด้วยความจิตตก วุ่นวือของตัวเอง ฉันเหมาเอาเองว่า การที่ฉันไปตกหลุมผู้ชายคนนี้ มันเป็นเหมือนคำสาป หรือ ไม่ก็เป็นเรื่องของกรรมเวรแต่ชาติปางก่อนที่ฉันเคยทำเขาเอาไว้ นอกจากนี้ฉันถึงขนาดเหมาเอาอีกว่า ผู้ต้องสงสัยหมายเลข ๑ ที่ฉันเดาว่าเขากำลังแอบกิ๊กกันอยู่นั้น ก็เป็นหนึ่งในเจ้ากรรมนายเวรของฉันด้วย ไร้สาระฉิบ….

• 0
• Read more