เทศกาลหนังสือของนักอ่าน | หนังสือและการอ่านของผองเรา

3 วันผ่านไปไวเหมือนโกหกเลย สำหรับ 19-21 มิถุนายน 52 ที่ผ่านมา กับงาน เทศกาลหนังสือของนักอ่าน จากการร่วมจัดครั้งแรกระหว่าง ร้านของเรา กลุ่ม we change และมูลนิธิเสฐียรโกเศศ - นาคะประทีป เกินความคาดหมายจริงๆกับทั้งบรรยากาศ ผู้คนที่ชักชวนกันมา และบรรดาหนังสือมือสองที่มาวางให้เลือกซื้อหาและหยิบกันไปฟรีๆ หรือในราคาบริจาค
ที่ว่าเหนือความคาดหมาย เพราะว่ากันว่าสำนักงานของมูลนิธิเสฐียรโกเศศ หรือที่เราๆเรียกกันว่า"สวนเงินมีมา"นั้น เป็นสถานที่ปราบเซียนมานักต่อนัก เพราะหาย๊ากยาก (จริงๆไม่ยากหรอก แต่ใครไม่เคยมาก็ต้องยากทั้งนั้นแหละเนอะ) แต่สามวันนั้นเหล่าคนรักการอ่านกลับทยอยมาเรื่อยๆ ไม่ให้มีเหงากันเลยทีเดียว ทั้งไม่ใช่คนหน้าเดิมๆที่เป็นแฟนคลับกิจกรรมของเราเท่านั้น คนที่ไม่เคยมาหรือไม่รู้จักกลุ่ม we change หรือ มูลนิธิ มาก่อนเลย รวมทั้งคอลัมนิสต์ นักแปลชื่อคุ้นหูก็มีแวะเวียนมาร่วมงานกันด้วย

วันแรกเราจัดให้วางหนังสือกันตามเต๊นท์ มองอีกทีรู้สึกโดดเดี่ยวแปลกแยกกันพิกล เต๊นท์ใครเต๊นท์มัน อีกวันเราเลยย้ายกันไปวางแบกับพื้นใต้อาคารเรือนร้อยพรรณ ปูเสื่อ ปูผ้า สร้างอารมณ์กันแบบบ้านๆ อืม..ดีขึ้นทันตาเห็น? คนขายคุยกับคนซื้อ คนขายคุยกันเองมากขึ้น วันที่สองนี่แหละบรรยากาศดีสุด คนขายมากันเยอะ คนซื้อก็ไม่น้อยหน้า แต่พอมาวันสุดท้าย? เราก็แอบงอนนิดหน่อย เพราะเจ้าที่ว่าจะมาขายอีกก็ไม่มาเสียอย่างนั้น เลยทำให้คนตั้งใจมาซื้อวันสุดท้ายแอบบ่นหน่อยๆว่ามีหนังสือให้เลือกน้อยจังเลย? เรื่องนี้เลยต้องแก้ไขกันไปในครั้งหน้าว่าจะทำอย่างไรให้คนขายมาครบวันตามที่บอกกับเราไว้แต่แรก

ก็ว่ากันไป เรื่องเก็บไปให้ปรับปรุงก็มี แต่เรื่องดีๆให้จดจำก็เยอะ กับงานเล็กๆ บรรยากาศพอดีตัว หนังสือหายากก็มีมาให้เลือก มีคนนั่งอ่านหนังสือตามเก้าอี้ที่วางอยู่ประปรายในงาน หลายคนบอกว่าดีใจที่เจอหนังสือที่หามานานในงานนี้เอง แม้การคุยกันระหว่างผู้ร่วมงานและคนขายที่ถึงจะยังไม่มากมายล้ำลึก หนังสืออาจไม่ได้เป็นของผู้มาขายเองทั้งหมด แต่ก็เป็นจุดเริ่มต้นที่ดีของการสร้างตลาดหนังสือระหว่างนักอ่านกับนักอ่านที่มีบรรยากาศอารมณ์ความรู้สึกต่างไปจากการเดินเข้าร้านหนังสือดังๆ

วงเสวนาในงาน สำหรับเสวนายามบ่ายของสองวันแรก (19 และ 20 มิ.ย.) ?เปิดโลกอักษรจากมุมมองนักอ่าน? และ? ?อำนาจนักอ่าน หรือเป็นเพียงอุดมคติของนักฝัน? ก็ย่อมมีเรื่องให้เก็บไปขบคิด? วงแรกสร้างความสดใสได้ด้วยเรื่องเล่าสนุกๆและรอยยิ้มกว้างๆ ของ ทราย เจริญปุระ นักอ่านคนหนึ่งที่ไม่ติดมาดดาราเข้าหายากมางานนี้ด้วยเลย? แต่เวลาเสวนาอาจนานไปสักหน่อย คนฟังโหรงเหรงไปนิดเพราะเดินเลือกหนังสือกันอยู่ด้านล่างตึก พอมาวันที่สอง ย้ายขึ้นมาใต้ตึกกันหมด คนฟังก็เลยรวมเอาเหล่าคนขาย คนซื้อเข้าไปด้วย ดูอุ่นหนาฝาคั่งไปเลยทีนี้? ส่วนวงที่สองออกจะเคร่งขรึมอยู่สักหน่อย เพราะคุณมกุฎ อรฤดี บรรณาธิการบริหารสำนักพิมพ์ผีเสื้อและเจ้าของโรงเรียนหนังสือ ได้พกพาความจริงที่เขาบอกว่า "ไม่อยากให้รู้หรอก แต่อดจะพูดไม่ได้" มาให้เราได้ฟังได้คิดกัน อย่างเรื่องหนังสือเก่าที่ส่งผลเสียต่อสุขภาพ ปัญหาของหนังสือบริจาค ฯลฯ??? หรือในรายละเอียดของธุรกิจหนังสือที่คุณสฤณี อาชวานันทกุล เก็บมาเล่าให้ฟัง ก็ทำให้เห็นความสามานย์ของธุรกิจหนังสือที่แข่งขันกีดกัน ผูกขาดไม่แพ้ธุรกิจอื่นๆ ทำให้เห็นว่าบางทีเราอาจไม่ได้อ่านหนังสือดีๆกัน เพียงเพราะหนังสือเล่มนั้นถูกสายส่งปฏิเสธตั้งแต่แรก ดังนั้นหนทางขายหนังสืออื่นๆ อย่างการขายผ่านเว็บไซต์จากเจ้าของหนังสือโดยตรงจึงเกิดขึ้นมาเป็นทางเลือก? (สักพักจะถอดประเด็นจากวงเสวนามาให้อ่านกันนะ)

เมื่อจบงานแล้ว ทำให้เราได้เห็นข้อที่ต้องปรับปรุงและอยากทำเพิ่มเติมอีกมากมาย ขอบคุณสำหรับคำแนะนำ ความเห็นที่กรอกลงแบบประเมินความเห็น และในสมุดเยี่ยมงาน รับรองครั้งหน้าจะไม่ให้น้อยหน้าครั้งแรกนี้แน่นอน ไม่แน่นะ... อาจเป็นบรรยากาศขายหนังสือควบหนังกลางแปลงยามค่ำที่มีลมหนาวพัดผ่านก็เป็นได้ แค่คิดภาพก็อยากมาแล้วล่ะสิ