| ปฏิบัติการ...เพื่อความเงียบ |
|
| บทความ | |||||
? ?พยายามจัดกิจกรรมทุกสองสามเดือนอย่าง กิจกรรมเปิด อรยา สูตะบุตร หนึ่งในสมาชิก ชมรมเล่าให้ฟังถึงกิจกรรม พาผู้สนใจไปตามสถานที่สงบๆ และเต็มไปด้วยเรื่องราว น่าศึกษาเรียนรู้ อย่างพิพิธภัณฑ์ วัด ซึ่งอรยาบอกว่า ที่น่าสนใจอย่างมาก คือวัดปทุมวนาราม เพราะด้านหลังเป็นสวนป่าร่มรื่น และทั้งๆที่สภาพปัจจุบันนี้ อยู่ในย่านจอแจ ถูกขนาบข้างด้วยสองห้างสรรพสินค้าขนาดยักษ์ คือ สยามพารากอนกับเซ็นทรัลเวิลด์ แต่ว่าเสียงดังรบกวน จากภายนอกกลับเล็ดลอดเข้าไป ในบริเวณวัดแต่เพียงน้อยเท่านั้น ในอนาคตไม่แน่ว่า วัดแห่งนี้อาจจะกลายมาเป็นต้นแบบ ของการนำองค์ความรู้ด้านภูมิสถาปัตยกรรม มาใช้เพื่อช่วยเพิ่มพื้นที่เงียบ ให้แก่วัดในกรุงเทพฯ ก็เป็นได้ เช่น การเลือกต้นไม้ให้พอดีทั้งชนิด ความทึบ และความสูง ก็สามารถลดทอน หรือกันเสียงรบกวนจากภายนอกได้ดียิ่งขึ้น ขณะนี้โครงการดังกล่าวกำลังอยู่ระหว่างการศึกษาโดยคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ทัวร์สงบ เป็นกิจกรรมที่ได้รับความนิยมในหมู่คนรักความเงียบกันมาก ซึ่งจะผสานกันไประหว่าง เรื่องราวของสถานที่นั้นๆ ผ่านการบอกเล่าจากวิทยากรผู้นำชม ซึ่งบางท่านก็เป็นเจ้าของหรือเป็นผู้ดูแลสถานที่นั้นๆ แล้วเชื่อมโยงมาสู่ประเด็นความเงียบ ซึ่งที่ผ่านมาก็มีแต่เฉพาะทัวร์สถานที่ในกรุงเทพฯเท่านั้น หาไม่ก็คงไม่ต่างจากการหลีกเร้นความวุ่นวายในเมืองออกไปซึบซับบรรยากาศชนบทชั่วครั้งชั่วคราว เพียงเพื่อจะกลับมาทนอยู่ในสังคม ?เสียงดัง? ให้ได้ ดังเดิม บีทีเอส เป็นอีกพื้นที่ของความอึกทึก ที่อรยาบอกว่า เป็นที่ที่น่า ?จับตา? เป็นพิเศษ ค่าที่ซ้อนทับกันอยู่ระหว่างเสียงอำนาจ การยัดเยียด ความต้องการบริโภคเกินจำเป็น ที่ผ่านมาทางชมรมฯ ได้เคยยื่นหนังสือถึงหน่วยงาน ที่เกี่ยวข้องเรียกร้องให้ ในขบวนบีทีเอสปิดเสียงทีวี แต่เงียบลงเพียงพักเดียวก็กลับมาดังใหม่ ?บีทีเอสเป็นขนส่งมวลชน ที่เปิดโฆษณาดังมาก นอกจากเราต้องมานั่งดูโฆษณาที่ไม่ได้เรื่องยังต้องมาทนฟังเสียงดัง กิจกรรมเหล่านี้ ของชมรมหรี่เสียงกรุงเทพฯ ไม่ได้เป็นเพียงกิจกรรมยามว่างของคนเมือง แต่ยังถือเป็นปฏิบัติการทางสังคม (Social action ) อีกรูปแบบหนึ่งที่ลึกลงไปแล้ว ได้ปะทะเข้ากับอำนาจของวัฒนธรรมการบริโภคที่ล้นเกิน วัฒนธรรมเสพสิ่งต่างๆ อย่างง่าย รวดเร็ว ไร้ความรับผิดชอบ และกับระบบทุนที่ถือกรรมสิทธิ์ของปัจเจกเหนือชุมชน สิ่งต่างๆ ที่ทางชมรมฯพยายามทำมา วันนี้ผ่านมาห้าหกปี แม้ยังมองไม่เห็นความสำเร็จอย่างสมบูรณ์ แต่แนวคิดเงียบๆ ของคนรักความเงียบ ก็เริ่มมีคนได้ยิน แล้วหันมามองบ้างแล้ว อย่างจากการสังเกตของสมาชิกชมรมเองว่าบีทีเอส บางขบวนเบาเสียงโฆษณาลง มีเรื่องร้องเรียนเรื่องเสียงเข้ามาทางชมรมฯ มากขึ้น นั่นหมายถึงหลายคนรู้สึกว่าไม่ต้องทนกับเสียงดังอีกแล้ว หรืออย่างกรมควบคุมมลพิษ ก็มีการดำเนินการเรื่องมลพิษทางเสียงเพิ่มขึ้นมานอกจากมลภาวะทางน้ำอากาศ ฯลฯ อรยายังได้ถ่ายทอด จากประสบการณ์ของตัวเอง ในความเกี่ยวเนื่องระหว่าง ?เสียงกับความช้า? เธอเชื่อว่าโดยธรรมชาติแล้วมนุษย์เราไม่ได้ชอบความเร็ว แต่จากปัจจัยภายนอกที่มากระตุ้นเร้า ทำให้เราเข้าใจกันว่าความรีบร้อน เร่งเร็วของชีวิต คือความปกติ ?พอลองเอาสิ่งกระตุ้นตลอดเวลาอย่างเสียงดังๆ ออกไป ชีวิตก็จะช้าลงไปเอง มันเป็นความช้าความเงียบแบบที่เราชอบ จะไม่เหงาหรือเบื่อ ลองสังเกตตัวเองดู วันไหนอยู่ในที่สงบ หรือนั่งอ่านหนังสือเงียบๆ จะรู้สึกว่ามีเวลา เยอะมากขึ้น จะค่อยเป็นค่อยไปกับความคิดเราเอง ไม่หงุดหงิด? ? ติดตามกิจกรรมความเคลื่อนไหวของชมรมหรี่เสียงกรุงเทพฯ ได้ที่ http://quietbangkok.blogspot.com และร่วมกันเล่าเรื่อง รับฟัง และเสริมสร้างประสบการณ์เรื่องความเงียบกับเสียงรบกวนได้ ใน ?ห้องแห่งความเงียบ? ที่ http://www.onopen.com/?cat=95
? ติดตามอ่านได้จากปาจารยสาร ฉบับที่ ๕ ปีที่ ๑๒ | พฤษภาคม-มิถุนายน ๒๕๕๑
|
| กินเปลี่ยนโลก | สถาบันต้นกล้า | เยาวชนสืบสาน | ฟิ้วส์ | มะขามป้อม | เสมสิกขาลัย | iLaw | อาศรมวงค์สนิท |