|
บทความwechange |
| |
|
|
| |
คนเรานั้นต้องการความสุขที่ประณีตยิ่งขึ้นเรื่อยๆ คนที่หิวโหยข้าวสุกเปล่าๆ ก็ทำให้มีความสุขได้ แต่เมื่อมีกินแล้วก็ปรารถนาความเอร็ดอร่อย ครั้งได้สัมผัสกับความอร่อยแล้ว ก็ยังพบว่าชีวิตต้องการมากกว่านั้น |
|
| |
เราต้องการความยอมรับนับถือและความชื่นชมจากผู้อื่น มีหลายวิธีที่จะได้สิ่งนั้นมา แต่เดี๋ยวนี้ใครบ้างที่อยากจะเสียเวลาฟิตซ้อมร่างกาย เพื่อมีมาดนักกีฬาให้สาวๆ ชื่นชม ในเมื่อไนกี้ให้คำมั่นสัญญาแก่เราว่าสามารถทำให้เรามีภาพลักษณ์นักกีฬาได้โดยเพียงแต่ซื้อรองเท้ายี่ห้อนี้มาใส่เท่านั้น |
| |
บุคลิกเป็นเรื่องที่ต้องบ่มเพาะทั้งด้วยคุณธรรมความสามารถ แต่ถ้าแอโรว์สามารถสร้างภาพลักษณ์แห่งเอกบุรุษแก่เราได้ เราจะไม่ยอมควักเงินซื้อเชียวหรือ ..??
|
| |
โฆษณาเป็นอันมากกำลังหันมาเปลี่ยนจุดเน้น จากที่เคยเน้นความเอร็ดอร่อย ความสะดวกสบายหรือประสิทธิภาพ ก็มาลงทุนสร้างภาพลักษณ์ โดยเอาคนเด่นคนดังไม่ว่าจะเป็นดารา นักกีฬา สถาปนิกมาเป็นพรีเซนเตอร์ หาไม่ก็ผูกสินค้าเข้ากับคุณค่าบางอย่างที่ถือกันว่าสูงส่งดีงาม เช่น ความรัก มิตรภาพ หรือแม้แต่ความเป็นไทย เทคนิคนานาประการถูกระดมเข้ามาเพื่อให้เรารู้สึก (หรือให้คนอื่นเห็น) ว่าเราเป็นคนทนุถนอมลูกเป็นอย่างยิ่งถ้าใช้แป้งยี่ห้อนี้ หรือเป็นลูกผู้ชายไม่ทิ้งเพื่อนถ้ากินเหล้ายี่ห้อนี้
|
| |
แต่ถึงจะไล่ล่าหาทรัพย์สินเงินทองและภาพลักษณ์สนองตัวตนเพียงใด ในที่สุดความโหยหาความสุขที่แท้ก็จะแสดงอาการออกมา เมื่อถึงตอนนั้นเราอาจรู้สึกว่าชีวิตว่างเปล่าและเคว้งคว้าง สิ่งที่ตักตวงหามาได้ไม่ว่ารูปธรรมหรือนามธรรมกลับกลวงโบ๋และง่อนแง่นอย่างยิ่ง สัญชาตญาณเรียกร้องให้เราสอดส่ายแสวงหาความสุขที่แท้ แต่ถึงตอนนั้นเราอาจไปไกลจนกู่ไม่กลับแล้วก็ได้
|
* บางตอนจาก ไล่ล่าหาภาพลักษณ์ โดยพระไพศาล วิสาโล
|
|
|