|
บทความwechange |
| |
|
|
| |
สำหรับคนที่อดอยากหิวโหย
เงิน ๑๐ บาท ให้ความสุขแก่เขาอย่างล้นเหลือ
เพราะมันหมายถึง อาหารต่อชีวิต
เมื่อเขาพ้นจากความหิวโหย เริ่มกินอิ่มนอนอุ่น
เงินจำนวนเดียวกันนั้นย่อมให้ความสุขแก่เขาได้น้อยลง
เขาจะมีความสุขเท่าเดิมหรือเพิ่มขึ้น
ก็ต่อเมื่อเพิ่มจำนวนเงินขึ้นเป็น ๑,๐๐๐ บาท สำหรับซื้อวิทยุหรือโทรทัศน์
|
|
| |
| |
ครั้นมีงานทำมั่นคง ชีวิตสะดวกสบายขึ้น
ความสุขจะเพิ่มขึ้นก็ต่อเมื่อมีเงินมากขึ้นเป็นแสนสำหรับซื้อรถยนต์
เมื่อฐานะความเป็นอยู่ดี ขึ้นถึงขั้นอยู่ดีกินดีหรือหรูหราล้นเหลือ
ความสุขจะคงตัวอยู่ในระดับเดิมหรือกระเตื้องขึ้นได้
ต้องอาศัยเงินนับล้านเป็นฐานรองรับ
แต่สำหรับคนเป็นอันมาก มาถึงขั้นนี้แล้ว
ไม่ว่าจะมีเงินเพิ่มขึ้นเท่าไร ก็ไม่สามารถทำให้ตนประสบกับสุข
ระดับเดียวกับสมัยที่กินอิ่มนอนอุ่น
หรือมีชีวิตแบบสะดวกสบายตามอัตภาพ
พูดอีกอย่างคือ เงินล้านสำหรับเศรษฐีให้ความสุขน้อยกว่าเงิน ๑๐ บาทที่อยู่ในมือคนหิวโหย
|
|
|
| |
| |
เส้นกราฟครึ่งวงรีหรือพาราโบลา จะเห็นว่าความสุขระดับความอยู่รอดนั้น อาศัยทรัพย์เพียงเล็กน้อยเท่านั้นก็สามารถเพิ่มขีดขั้นความสุขขึ้นได้อย่างรวดเร็ว จากความอยู่รอดมาเป็นความสะดวกสบาย ความสุขยังสามารถเพิ่มขึ้นได้แต่ต้องอาศัยทรัพย์เพิ่มขึ้น กระนั้นความสุขก็เพิ่มขึ้นได้ไม่มากนัก การมีทรัพย์มากขึ้นยังสามารถทำให้ความสุขเพิ่มขึ้นได้อีกอย่างช้า ๆ แต่เมื่อทรัพย์เพิ่มขึ้นถึงจุดหนึ่ง ความสุขจะเริ่มลดลง และจะลดลงเรื่อย ๆ เป็นปฏิภาคผกผันกับจำนวนทรัพย์ที่มี |
|
|
| |
|
|